Gdzie jest nitka? Ku przestrodze

Gdzie jest nitka zjedzona przez Nitkę?
A właściwie to gumka w nitce z zabawki przeznaczanej dla kotów. Zabawki zarówno dla dzieci, jak i dla kotów powinny być bezpieczne, a nie są!
Teraz mamy nerwy czy kota ciąć, czy jeszcze czekać? Zdążmy, przeżyje?
Sznurki i nitki są dla kotów śmiertelnym zagrożeniem, kto ma kota niech uważa.

Exodus

Poranny warszawski exodus - zamknięty odcinek metra, komunikacja zastępcza utknęła, ludzie wysiedli z tramwajów i szli sobie ulicą.

Update pokwietniowy

Jak nazwa bloga wskazuje (mój wolny czas), gdy nie mam wolnego czasu, nie ma mnie na blogu. Ostatnio jest takie szaleństwo, że nawet wspomnień z kwietnia nie miałam kiedy zamieścić. Spóźnione zamieszczam teraz.

Były święta pyszne, w czasie których dogodziłam sobie kulinarnie – nie wszystko załapało się na fotki.

Tradycyjnie obchodzimy święta podwójnie: zaczynamy śniadaniem z Ziutkową rodziną, a potem jedziemy do mojej. Tu stół u Ziutka

Nitka stoi na straży;)

Pierwszy raz gotowaliśmy biały barszcz i pierwszy raz gotowaliśmy dla 8 osób! Ciężko dosmakować w wielkim garze, gdy gotuje się tylko dla 2 osób. Ale udało się, zupka zjedzona do dna:)

A tu u moich rodziców:

Zaszalałam z ciastami i upiekłam (z pomocą Ziutka, jako kuchcika):

Wielkanocny standard: drożdżowe baby wielkanocne (3 różnej wielkości), 

sernik wiedeński

Poza tym: przekładaniec orzechowy (mniam! Nie tylko dla mnie mniam), mazurek pazurek, mazurek figowy, mazurek bakaliowy.

Mama dorzuciła: mazurek z kaszy manny (2 wersje: z bakaliami i bez), mazurek deserowo-mleczny

Dziadek: keks i mazurek makowy

Sąsiadka: karpatkę i piernik.

Ile wyszło? 12! Takie święta lubię!

Poza tym były własnej produkcji mięska, galaretki i sałatki.

A za oknem cicho padał sobie świeży kwietniowy śnieg.

Pierwsze pół roku obfituje w mojej rodzinie w urodziny i jubileusze. W tym roku w roli prezentów występują czekoladki wszelkiej maści. Babcia i Dziadek z okazji swych 80. urodzin otrzymali czekoladowe telegramy.

Na zdjęciu czekotelegram Dziadka – Babciny nie załapał się na zdjęcia (zaszybko zniknął).

W moje ręce trafił zestaw czekoladek Karmello (pycha!)

Ale nie wyczystko w kwietniu było takie słodkie – powalił nas rotawirus. Oj nie było wesoło! Mnie dodatkowo rozłożyło infekcja górnych dróg oddechowych i wylądowałam na L4. Moje chorowanie wyglądało jednak tak, że swoja pracę i tak zrobić musiałam i leżałam z lapem od godziny 9 do 22. Do dziś jestem wściekła na siebie, że takim frajerem jestem i daję się wykorzystywać.

Gdy tak sobie leżałam przy pracy, na balkon zawitał miły gość: dzięcioł. Zza firanki próbowałam go sfotografować, ale spostrzegł mnie i uciekł. Moja kotka Nitka bardzo za nim płakała.

Wzięliśmy udział w Dniu Ziemi i odwieźliśmy do stolicy nasze elektrośmieci – dwa komputery, monitor, klawiaturę, myszki, komórki i ładowarki. Dostaliśmy za to 4 roślinki – kosodrzewinę, bukszpan, tuję i bratka. Wszystkie pięknie rosną. A po spełnionym dobrym uczynku względem Ziemi pojedliśmy i popiliśmy wraz z przyjaciółmi w restauracji indyjskiej Ganesh. I kolejny raz dogodziłam sobie kulinarnie w kwietniu, kocham bowiem takie smaki.

Mango lassi i Rubani drink (rozgrzewający napój z imbirem, miodem i trawą cytrynową)

Kukad Samosa (smażone pierożki z kurczakiem) i Besani Roti Missi (placek z mąki z cieciorki)

I oczywiście dla Ziutka "Kawa się nadawa" z jabłuszkiem:)

A w domu gościła zupa z ciecierzycy ze szpinakiem (przepis tutaj)

Następny update pewnie w czerwcu:)

Kwiecień

Kwiecień plecień,bo przeplata,trochę zimy... i jeszcze trochę zimy...
Nie, to nie jest Polana Jakuszycka, to Mazowsze!
Wczoraj jeszcze udało mi się pobiegać na biegówkach.
Super zima, zapamiętam ją na długo. Tak, jestem odszczepieńcem, jako jedna z nielicznych jestem zadowolona ze śniegu. Ale już dość. Pszczół szkoda.

Przeganialiśmy zimę, a kysz!

Marzanna powstała w garażu i była bardzo ekologiczna: z dwóch patyków, słomy, sznurka konopnego i bibuły. Była piękna, jak zima, którą żegnaliśmy. Miała spódniczkę, staniczek i wstążki na głowie.
Zanieśliśmy ją nad rzekę, podpaliliśmy rytualnie i wrzuciliśmy do wody. Szybko zniknęła, oby tak było z zimą.
Jak obyczaj nakazuje wracaliśmy do domu inną drogą, by się zima nie zawróciła.
A potem otworzyliśmy sezon ogniskowy ? upiekliśmy kiełbaski, które zostały pożarte z musztardą diabelską Ziutka.
Wiosno przybywaj! Jesteśmy już gotowi!

Burda 4/2013

Właśnie przed chwilą był listonosz i przyniósł mi kwietniową Burdę. W kioskach ma być w piątek, więc spodziewałam się jej dopiero w poniedziałek, a tu proszę! Jakie miłe zaskoczenie:)
Na ten numer ostrzyłam sobie zęby, jest tam przynajmniej 6 modeli, na które od razu bym się rzuciła, ale pan listonosz zapomniał mi przynieść dodatkowych kilku godzin.
Pierwszy do Burdy dopadł Ziutek i już wytypował swoje modele (na szczęście wiele pokrywa się z moimi typami). Dobrze, że nie dobija mnie już pytaniem: to kiedy uszyjesz?
Nie wiem, kiedy teraz siądę do maszyny:( usycham bez szycia, bo jak głosi motto ostatniego konkursu Łucznika "pasja życia bierze się z szycia". Bez szycia to jedna wielka czarna dziura, otchłań bez dna i smutek wielki ogarniają moją duszę.
Także i przez brak czasu mało mnie w blogowej sferze, a posty zamieszam przez... mail. Teraz testuję wysyłanie maili z komórki. Może się uda?

Styczeń 1863

Tydzień temu wybraliśmy się na wystawę z okazji rocznicy wybuchu Powstania Styczniowego. Był to przedostatni dzień wystawy, także cieszę się, że udało nam się jeszcze załapać.
Nie była to zwykła wystawa, ale "Gra o niepodległość". W labirynicie odkrywaliśmy Polskę sprzed 150 lat, wczuwaliśmy się w ówczesną rodzinę, która walczyła o niepodległość, rozwiązywaliśmy zadania i śledziliśmy losy "swojej" rodziny, i na koniec mieliśmy odkryć, jak nazywała się nasza rodzina.
Dla dorosłych były do wyboru trzy rodziny i trzy różne zadania. Dla dzieci była uproszczona karta z zadaniami.

Nie udało mi się rozwiązać wszystkich zadań, ale i tak po wystawie zostało mi więcej w głowie o Powstaniu niż po zwykłej lekcji w szkole. Rodzina, której losy śledziliśmy, to rodzina Jeziorańskich.

I coś dla pań: suknia z epoki